گفتاردرمانی آذربایجان (آذربایجان گفتاردرمانی)

گفتاردرمانی در آذربایجان و تبریز

گفتاردرمانی در آذربایجان و تبریز

گفتاردرمانی در آذربایجان شرقی 18 سال است باشماییم.

گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالی (اختلالات توجه و تمرکز)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اتیسم (اوتیسم)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کم شنوایی و ناشنوایی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) در پردازش حسی و پردازش حس شنیداری
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) تاخیر در رشد گفتار و زبان
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کم توانی ذهنی و ناتوانی ذهنی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات و مشکلات یادگیری
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات و مشکلات خواندن و نوشتن
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات تولید صداها و تلفظ
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) فلج مغزی و سی پی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات و اختلالات ناشی از آسیبهای مغزی و سکته
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات ارتباط اجتماعی (اتیسم، آسپرگر و .......)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) شکاف لب وکام
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) ناروانی گفتار (لکنت، کلاترینگ و ....)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات جویدن و بلع
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات تغذیه ای
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات حنجره ای وصدا
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات ارتباطی، گفتار و زبان سالمندی

طبقه بندی موضوعی

کاندیداهای روش ارتباطی جایگزین و افزوده:

این روش اساسا برای دو گروه با دو هدف عمده بکار گرفته می شود. روش ارتباطی افزوده درافرادی که دارای گفتار ناواضح و یا ناروان هستند، بکار می رود و روش ارتباطی جایگزین در افرادی کاربرد دارد که گفتار کمی را دارند و یا در کسب گفتار با کفایت برای ارتباط موثر با مشکل مواجه شده اند. تعداد دقیق افرادی که نیاز به این شیوه ی ارتباطی دارند به دلیل تفاوت در نوع زندگی افراد مختلف مشخص نمی باشد اما بطور تخمینی در سراسر جهان حدود دهها میلیون به آن احتیاج دارند (کوسوته[1] و دوکلوس[2]، 2003). اغلب این روش ارتباطی برای کسانی پیشنهاد می گردد که گفتار ندارند و یا گفتار بسیار کمی را دارند که در اثر عوارض پزشکی یا ناتوان کننده[3] به وجود آمده باشد. این عارضه ها را می توانیم به انواع مادر زادی، اکتسابی، پیشرونده و موقتی دسته بندی نماییم (کانگاس[4] ولییود[5]، 2005). عارضه های مادر زادی که به روش های ارتباطی پیچیده و روش ارتباطی جایگزین و افزوده نیاز دارند که عبارتند از:       الف_ اتیسم  ب- فلج مغزی د- ناتوانی های ذهنی ج- آپراکسی رشدی. براساس تخمین هایی، حدود 30 الی 50 درصد از کودکان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم به گفتار قابل قبول نمی رسند و به روش ارتباطی جایگزین و یا افزوده نیاز خواهند داشت (کنسیل تحقیقات ملی[6]، 2001) و افراد مبتلا به ناتوانی های هوشی شدید نیز به این روش ارتباطی نیاز خواهند داشت (سیگافوس[7]، اریلی[8] و گرین[9]، 2007).

افراد مبتلا به اختلالات اکتسابی بسته به ماهیت و شدت عارضه، به روش ارتباطی جایگزین و افزوده نیاز خواهند داشت. این افراد عبارتند از الف افراد مبتلا به صدمات مغزی اکتسابی ب افراد مبتلا به اختلالات نورولوژیکی مختلف مانند مالتیپل اسکلوروزیس، آمیو تروفیک لترال اسکلوروزیس و ضایعات موتور نورون پ- افراد مبتلا به سکته و آسیب های نخاعی. در عارضه های پیش رونده مانند ماکولار دیستروفی، ایدز و غیره نیز این روش ارتباطی سود مند است. در برخی از ضایعات که منجر به کاهش موقتی گفتار می گردند نیز می توانیم از روش ارتباطی جایگزین و افزوده استفاده نماییم.



[1] - Kosote

[2] - Dulukus

[3]- Disablities

[4]- Kangas

[5]-, Lloyd

[6] -National Research councile

[7] -Sigafos et al

[8] -O reilly

[9] - Green


دکترجعفر معصومی

دکترای تخصصی گفتاردرمانی از دانشگاه تهران
راههای تماس:


09146590651

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی