گفتاردرمانی آذربایجان (آذربایجان گفتاردرمانی)

گفتاردرمانی در آذربایجان و تبریز

گفتاردرمانی در آذربایجان و تبریز

گفتاردرمانی در آذربایجان شرقی 18 سال است باشماییم.

گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالی (اختلالات توجه و تمرکز)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اتیسم (اوتیسم)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کم شنوایی و ناشنوایی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) در پردازش حسی و پردازش حس شنیداری
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) تاخیر در رشد گفتار و زبان
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کم توانی ذهنی و ناتوانی ذهنی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات و مشکلات یادگیری
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات و مشکلات خواندن و نوشتن
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات تولید صداها و تلفظ
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) فلج مغزی و سی پی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات و اختلالات ناشی از آسیبهای مغزی و سکته
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات ارتباط اجتماعی (اتیسم، آسپرگر و .......)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) شکاف لب وکام
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) ناروانی گفتار (لکنت، کلاترینگ و ....)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات جویدن و بلع
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات تغذیه ای
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات حنجره ای وصدا
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات ارتباطی، گفتار و زبان سالمندی

طبقه بندی موضوعی

رهنمود دادن[1]

این شیوه برای ایجاد رفتار دلخواه و مناسب کاربرد دارد. کودک را راهنمایی می کنیم تا پاسخ مناسب را بدهد. راههای متعدد این کار عبارت است از:

- رهنمود دادن فیزیکی

   وادار کردن کودک از طریق فیزیکی و تشویق او تا رفتار جدید را انجام بدهد برای مثال اگر بخواهیم کودک با انگشت غذا نخورد و از چنگال برای خوردن غذا استفاده نماید می توانیم به کودک درگرفتن چنگال کمک نموده و غذا را در دهانش قراردهیم.

- رهنمود دادن کلامی

در این روش به کودک می گوییم که چه کاری را باید انجام دهد برای مثال به او می گوییم که غذایت را با چنگال بخور. در این روش باید از جملات آشکار و عینی استفاده نماییم. کافی نیست فقط به او بگوییم از چنگال استفاده کن بلکه باید دقیقا به او بگوییم که چگونه،از چنگال استفاده نماید. از اشاره کردن نیز می توانیم برای ایجاد پاسخ صحیح استفاده نماییم. در این روش، رهنمود دادن رفته رفته غیر ضروری شده و کاهش می یابد. معمولا در ابتدا به ترکیبی از وادار سازی ها نیاز خواهیم داشت. برای اینکه به کودک نشان دهیم، چه کاری را باید انجام دهد به ترکیبی از رهنمودها همراه با وادار سازی کلامی نیاز خواهیم داشت. همانگونه که کودک پیشرفت می کند رهنمود فیزیکی کاهش یافته و بجای آن از اشاره و رهنمودکلامی استفاده می شود.در سنین بالاتر با یادگیری یک رفتار جدید، می توانیم رهنمود های جزیی را به کار ببریم. کودک همچنان به اشارات جزیی یا یاد آورهای مختصر در مورد فعالیت نیاز خواهد داشت. برای مثال کودکی که با شنیدن اسم خود فریاد می زند معلم با بالا بردن دست، به او یاد می دهد که برای این کار می‌تواند دست خود را بلند نماید. مزیت اشارات ظریف این است که در حضور دیگران و بدون آگاه شدن آنها می توانیم به کودک کمک نماییم.



Prompting-[1]

دکترجعفر معصومی

دکترای تخصصی گفتاردرمانی از دانشگاه تهران
راههای تماس:


09146590651

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی