گفتاردرمانی آذربایجان (آذربایجان گفتاردرمانی)

گفتاردرمانی در آذربایجان و تبریز

گفتاردرمانی در آذربایجان و تبریز

گفتاردرمانی در آذربایجان شرقی 18 سال است باشماییم.

گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالی (اختلالات توجه و تمرکز)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اتیسم (اوتیسم)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کم شنوایی و ناشنوایی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) در پردازش حسی و پردازش حس شنیداری
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) تاخیر در رشد گفتار و زبان
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) کم توانی ذهنی و ناتوانی ذهنی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات و مشکلات یادگیری
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات و مشکلات خواندن و نوشتن
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات تولید صداها و تلفظ
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) فلج مغزی و سی پی
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات و اختلالات ناشی از آسیبهای مغزی و سکته
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات ارتباط اجتماعی (اتیسم، آسپرگر و .......)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) شکاف لب وکام
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) ناروانی گفتار (لکنت، کلاترینگ و ....)
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات جویدن و بلع
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات تغذیه ای
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) مشکلات حنجره ای وصدا
گفتاردرمانی ( گفتار درمانی ) اختلالات ارتباطی، گفتار و زبان سالمندی

طبقه بندی موضوعی

۳ مطلب در آبان ۱۳۹۷ ثبت شده است

انواع روشهای ارتباطی جایگزین و افزوده:

روشهای ارتباطی جایگزین و افزوده به دو گروه نیازمند به وسیله و روشهای فاقد وسیله تقسیم می گردد (لییود[1]، فولر[2] و آرویدسون[3]، 1997). روشهای نیازمند به وسیله، شیوه هایی هستند که به وسایل اضافی نیاز دارند مانند روشهایی که از تخته های ارتباطی، نقاشی های خطی، عکسها، کتابهای تصویری، فلش کارت، سمبول های بافت محور مانند بریل و تلفن های متنی استفاده می نمایند. با پیشرفت های تکنولوژیک، امروزه تجهیزات دیجیتال نیز به روشهای ارتباط جایگزین و افزوده اضافه شده است (اسچلوسر[4]، 2003).

علایم گرافیکی را می توانیم برای واژه ها و یا عبارات شخصی نیز بکار ببریم. محققان در زمینه ی انتخاب سمبولهای مناسب برای افراد نیازمند به روش ارتباط جایگزین و افزوده، تلاش زیادی را انجام داده اند. نتایج مطالعات نشان داده اند که نماد های عینی و اشیا به راحتی به عنوان وسایل ارتباطی جایگزین و افزوده، در این روش توسط افراد بکار برده می شوند، اما بهترین نوع سمبولها برای این کار مشخص نیست.

روشهای ارتباطی جایگزین و افزوده ی بدون وسیله از ژستها و اشارات دستی استفاده می نمایند. ژستها یا اشاراتی که برای ارتباط بکار می روند می تواند تقلیدی یا خود انگیخته و رسمی یا غیر رسمی باشد. اشارات رسمی تکان دادن سر برای مفهوم بله و یا نه می باشد و اشاره ی غیر رسمی نیز می تواند حرکت چرخشی دست راست به منظور هدف خاصی باشد. برای بیشتر افراد نیازمند به این روش ارتباطی، اشارات دستی آموزش داده می شود. اشارات دستی خود به دو گروه سیستم زبان اشاره ی رسمی (مانند سیستم زبان اشاره ی آمریکایی) و سیستم زبان اشاره ی غیررسمی (با خصوصیات منحصر به فرد برای افراد خاصی طراحی می شود و می تواند شکل تغییر یافته زبان اشاره رسمی نیز باشد) تقسیم می گردد. تحقیقات مزایای احتمالی این دو روش ارتباطی را باهم مقایسه نموده اند برای مثال طرفداران روش ارتباطی جایگزین و افزوده ی بدون وسیله، این روش ارتباطی را همیشه در دسترس عنوان می کنند وتاکید می نمایند که به هیچ وسیله ی دیگری نیاز ندارند. طرفداران روش ارتباطی افزوده و جایگزین همراه با وسیله ی کمکی نیز ادعا می کنند که این روش به وسیله افراد ناآشنا نیز درک می شوند عموما بررسی ها نشان داده اند که از لحاظ کلینیکی تفاوت اندکی از لحاظ یادگیری بین این دو روش وجود دارد. بخاطر این تفاوت اندک، اسچلوسر و سیگافوز پیشنهاد می کنند که برخی مراجعین، یک روش را به روش دیگر ترجیح می دهند که در انتخاب روش، دیدگاه آنها نیز مد نظر قرار گیرد.



[1]- Lloyd LL,

[2] -Fuller

[3] -Arvidson

[4] - Schlosser RW


دکترجعفر معصومی

دکترای تخصصی گفتاردرمانی از دانشگاه تهران
راههای تماس:


09146590651